เนื่องด้วยความผูกพันธ์
posted on 20 Sep 2007 10:54 by i2know in i2Loveก๋งกับย่าเราอยู่กินด้วยกันมาก็ 40 - 50 กว่าปีได้
แต่ก๋งเราตายไป 12 ปีแล้ว ซึ่งก็ถือว่ามันนานมากนะ
แต่ทุกวันนี้เรากลับไม่เคยรู้สึกอย่างนั้นเลย
แต่แทบจะทุกเช้า
ย่าเรามักจะมาเล่าให้ฟังเสมอว่าเมื่อคืนฝันเห็นก๋ง
อาจจะไม่ใช่ทุกวันที่ฝันเห็น ... แต่ก็ไม่เกิน 2 วัน
ก็ต้องมีเรื่องใหม่มาเล่าเสมอ
เล่าจนเราชินไปแล้วว่าย่าเจอก๋งตอนที่ก๋งยังเป็นๆ ปรกติ
ไม่ได้เป็นผีมาหลอกอะไร

ตอนที่ก๋งยังมีชีวิตอยู่ ... เราก็เห็นเค้าชอบจะมีปากเสียงกัน
คุยกันไม่กี่คำก็ทะเลาะกันแล้ว ... ซะงั้น
แต่เพราะความคิดถึงของย่าเรารึป่าวววนะ ........ ?
คนที่ต่อสู้ดิ้นรนมาด้วยกันตั้งหลายสิบปี ถึงจะพูดกันไม่ค่อยเข้าหู
แต่เมื่อต้องลงเรือลำเดียวกัน อยู่ด้วยกัน
ต้องต่อสู้เพื่อให้ได้มีเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องและเลี้ยงลูก
ความผูกพันธ์บางๆ ก็ค่อยๆ ก่อตัวจนกลายเป็นความผูกพันธ์ที่แน่นหนา
เรายังจำตอนที่ก๋งเราจะตายได้ดี
ย่าเราพูดกับก๋งที่นอนป่วยลุกไปไหนไม่ได้นานหลายเดือนว่า
ถ้าก๋งไม่ไหวก็ไปเถอะ ไม่ต้องห่วงทางนี้
ลูกหลานมันโตกันหมดแล้ว มันหาเลี้ยงตัวเองกันได้แล้ว
...... หลังจากนั้นไม่กี่วัน ก๋ง เราก็จากไป ......
#1 By VAR on 2007-09-20 10:56