เพื่อนนู๋ . . . ชื่อ บี (1)

posted on 17 Jul 2008 22:37 by i2know in i2Friends

หวัดดีนู๋...บี เอ็นทรี่นี้เขียนถึงเธอเพียวๆ เลยนะ อยากอ่านแล้วล่ะซี่

บี . . . เรารู้จักกันมาตั้งแต่ ม.4 แล้วนะ จำได้ช่ายป่ะ
ที่ตอนนั้นเธอยังหน้าตาขี้เหร่อยู่เลยอ่ะ มาก็สาย
แล้วก็ชอบวิ่งทำหน้าตาเหนื่อยๆ มาเข้าตอนที่อาจารย์จะเริ่มสอนคาบแรกบ่อยๆ
ทั้งๆ ที่บ้านเธอก็อยู่ติดโรงเรียนซะขนาดนั้น ... ฮึ
ถึงทุกวันนี้เธอก็ยังชอบมาสาย ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอทำงานมีรถเธอก็ชอบไปสาย 55
ณ ที่เขียนวันนี้ก็เกือบ 10 ปีแล้วนะ ที่เรารู้จักกัน
แต่เรามาสนิทกันจริงๆ ตอน ม.6 ปลายๆ และช่วงปีสามปีสี่ตอนเรียนมหาลัย
เรียกว่าเป็นคู่ขาปาท่องโก๋ เอ .... หรือว่าจะเป็นคู่ทอมกับดี้ ดีล่ะ
( ถ้าเป็นช่วงนั้น มาเรียกอย่างนี้ชั้นเครียดขึ้นสมองเลยนะ 555 ช๊านม่ายอยากเป็นทอมอ่ะ )

ตอนม.หก ที่เข้าแถวสี
เพราะความโชคร้ายของเธอที่ทำให้เธอต้องมาอยู่สีแดงสีเดียวกับชั้น
เธอก็เลยต้องเป็นที่ระบายเรื่องผู้ชายให้ชั้น เวลาที่ต้องฟังอาจารย์พูดหน้าเสาธงทุกๆ เช้า
ชั้นก็เนอะ มีเรื่องมาเม้าท์ได้ทุกวัน ชีวิตของการแอบรักมันก็มีรสชาติดีเหมือนกันแฮะ
ชั้นก็พร่ำให้เธอฟังจนหูเปียกหูแฉะ แต่เธอก็ไม่เคยบ่นให้ชั้นหุบปากซักที
แต่ตรงกันข้าม เธอกลับรับฟังทุกเรื่องที่ชั้นพูดด้วยดี
( หรือว่าเธอเห็นว่าเสียงชั้นเป็นเสียงนกเสียงกาก็ไม่รู้นะ อิอิ )

ไม่ว่าชั้นจะมีปัญหาคาใจทั้งเรื่องเรียน เรื่องแฟน เรื่องที่บ้าน
เธอก็จะเป็นคนที่รับรู้มาโดยตลอด เพราะว่าเธอคือเพื่อนที่ดีไง
เชื่อป่ะ ว่าตั้งแต่เกิดมาชั้นไม่เคยเจอเพื่อนที่นิสัยดีอย่างเธอเลย
เธอเป็นคนมีความคิดนะ เรื่องบางเรื่องเธอก็ดูมีมุมมองที่กว้างไกลมากๆ
เธอชอบคิดอะไรในมุมที่ชั้นคิดไม่ถึงอ่ะ จะเรียกว่ามีสมองก็คงจะถูก
เธอรู้จักตรองนะ ส่วนชั้นฟังอะไรมาก็เชื่อหมด เฮตามเค้าไปเรื่อย
แล้วที่สำคัญเธอเป็นคนมีความอดทนไง 55+
ต่อให้ใครจะเบื่อชั้นซักแค่ไหน แต่ทุกทีที่หันหลังกลับมาชั้นก็ยังมองเห็นเธอ
ทั้งๆ ที่ความจริงเธอก็ไม่ได้อยู่เพื่อนชั้นหรอก
เพียงแต่ว่าเธอก็ยืนอยู่ในที่ที่เดิมของเธอตลอดเวลา
ชั้นเองที่มักจะเป็นฝ่ายเดินออกจากชีวิตเธอไปเริงร่ากับคนอื่นๆ
ไม่ว่าจะเพื่อนใหม่ หรือกับผู้ชายคนอื่นๆ - - "
พอถึงเวลาที่ชั้นเหนื่อยกับการออกไปลั๊นลากับใครๆ ชั้นก็มักจะกลับมาที่เดิมที่มีเธอเสมอ

คำว่าเพื่อนที่ดี มันคงจะยังน้อยไป
ถ้าเธอเลือกคบกับเพื่อนคนอื่นที่เค้าเห็นค่าของเธอมากกว่าชั้น
ตอนนั้น เธอก็คงไม่ต้องมาเป็นบ้าเป็นหลังอยู่กับคนอย่างชั้น
ในวันนั้น ถ้าคนที่อยู่กับเธอเป็นน้องไก่หรือน้องพร
ชีวิตของเธออาจจะเจริญรุ่งเรืองกว่าคบกับชั้นก็ได้ เพราะสองคนนั้นก็เป็นเพื่อนที่ดีมากๆ เหมือนกัน
แต่อย่างว่าน่ะนะ ... เทวดาท่านกำหนดชั้นให้เข้ามาถ่วงชีวิตเธอแล้วนิ่นา 55
มันจึงไม่น่าแปลกใจที่ใครๆ ก็อยากจะเข้าหาเพื่อพูดคุยกับเธอ
แต่ที่ใครๆ ต้องแปลกใจก็ตรงที่ทำไมคนสุดขั้ว นิสัยดี ใจเย็น ฉลาด
อยู่ใกล้ๆ ใครก็รัก ก็เอ็นดูอย่างเธอ ( แอบแหวะเล็กน้อยได้ป่ะ หมั่นไส้ )
ถึงมาเป็นเพื่อนกะคนอย่างชั้นได้ เนอะ 55+ ว่าป่ะ

ที่ผ่านมาชั้นก็รู้ตัวนะว่าทำอะไรไม่ดีกับเธอไว้เยอะเหมือนกัน
ในชีวิตนี้จะมีเพื่อนซักกี่คนที่ เคย รักชั้นได้มากเท่าเธอ
ยอมให้ชั้นด่า ให้ชั้นใช้กำลังข่มเหง ได้ซะขนาดนั้น (โคตรโหดเลยเนอะ)
ยอมรับนะว่าช่วงนั้นชั้นเครียดมาก
เครียดขนาดอยากจะหายไปจากโลกนี้ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย
ตอนนั้นชั้นรำคาญเธอสุดๆ เลยนะ รู้ใช่ป่ะ 555+
ย้อนกลับไปคิดถึงภาพเก่าๆ แล้ว ชั้นก็เสียดายน้ำตาเธอเหมือนกันนะ
ร้องเป็นปี๊บซะขนาดนั้น คิดๆ แล้วชั้นเองก็รู้สึกนะ
ว่าทำไมชั้นถึงทำกับเธอได้ขนาดนั้น แล้วทำไมคนดีดีอย่างเธอต้องมาเจอเรื่องแย่ๆ จากชั้นด้วยเนี่ย
แล้วสุดท้ายเป็นไง ... ชั้นก็ต้องกลับไปหาเธออยู่ดี ปี้ววววว
ก็ด้วยเหตุผลที่เคยบอกไปแล้ว เมื่อตอนที่โทรไปหาแล้วขอโทษ จำได้ใช่ป่ะ
ว่ายังไง เราก็เป็นเพื่อนกัน และข้อดีของเธอก็มีเยอะแยะมากมาย
แต่ว่าตอนนั้นที่ทะเลาะกัน ชั้นไม่มีอารมณ์มาคิดถึงข้อดีเธอเลยอ่ะ จริงๆ นะ

ถ้าเหตุการณ์ในช่วงนั้น ชั้นมีสติและมีความคิดมากพอ
ชั้นก็คงจะไม่เลือกที่จะให้เราต้องแยกห่างกันออกไป แต่อย่างว่าน่ะเนอะ
คนอีคิวและไอคิวต่ำอย่างชั้น จะคิดอะไรได้มากกว่านั้น นอกจากเอาอารมณ์เป็นใหญ่
และเป็นตัวตัดสินปัญหา

มีเรื่องนึงที่อยากจะบอก จำไม่ได้นะว่าเคยเอ่ยปากไปหรือยัง
เมื่อคืนที่เธอมารอชั้นให้ออกไปคุยนอกบ้าน ตอนที่เธอมารอตอนเย็นๆจน ถึงห้าทุ่ม
โดยที่เธอก็ไม่มีรถมา ชั้นแอบออกไปดูเธอด้วยนะ แล้วก็ตกใจเหมือนกัน
ที่ยังเห็นเธอยืนรอชั้นอยู่ ทั้งๆ ที่ชั้นก็หลับไปแล้วตื่นนึง ตอนนั้นชั้นสงสารเธอมากเลยนะ
แต่ก็เลือกที่จะไปไม่ออกไปเอ่ยปากบอกเธอให้กลับบ้าน เพราะไม่อยากที่จะต้องเคลียร์อะไรอีก
ชั้นก็รู้สึกผิดเหมือนกันนะ . . .

ผ่านไปปีกว่าๆ เธอกับชั้นก็แยกย้ายกันไปคนละทาง แต่ก็ดูเหมือนว่า
ชีวิตเธอจะไปในแนวทางที่ดีกว่าชั้นมาก 555 มันก็ไม่แปลก
เพราะเธอเป็นคนมีความพยายามและความสามารถ เรื่องนี้ชั้นเข้าใจ
อาจจะมีการได้รับฟังข่าวคราวของกันและกันบ้าง ผ่านเพื่อนๆ หลายคน
ก็ยังรู้สึกว่าเรายังไม่ขาดหายกันไปเลย แต่อาจจะมีเว้นช่วงยาวนานไปหน่อย

จนกระทั่งทุกวันนี้ วันที่เรากลับมาคุยกันใหม่ แต่อะไรๆ มันก็คงจะไม่เหมือนเมื่อก่อนอีก
มันก็ไม่แปลกนะ ... ถ้าความรู้สึกมันจะเปลี่ยนไป
เพราะชั้นกลับมาตอนที่เธอกำลังมีกิ๊กให้สับรางเยอะแยะ
จนเธอไม่มีเวลาที่จะมาคุยกับชั้นได้อีก แต่นิสัยส่วนดีดีของเธอก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม
ส่วนของความเป็นเพื่อนที่ดีก็ยังคงอยู่มีอยู่ในตัวเธอเสมอ ชั้นยังรับรู้ได้นะ
แต่ไม่อยากเอ่ยปาก เพราะมันจะดูซึ้งเกินนิสัยของชั้นจะพูดออกไป ( ซะงั้น )

กลับมาคุยกันครั้งนี้ สิ่งหนึ่งที่รู้สึกได้ว่าเธอเปลี่ยนไป ก็คือ
เธอดูเข้มแข็ง และกร้านโลกขึ้น กร้านในที่นี่ไม่ได้หมายถึงเรื่องอย่างว่านะ อย่าพึ่งเข้าใจผิด
ที่จะหมายถึงคือ ดูเธอเป็นคนสู้คนมากขึ้น
บางครั้งที่คุยกัน ความอ่อนโยนบางอย่างในตัวเธอหายไป
( หรือว่ามันหายไปตั้งแต่ตอนที่เราทะเลาะกันครั้งนั้นก็ไม่รู้เนอะ )
แต่ก็ช่างมันเถอะ ชั้นพยายามคิดว่าสังคมที่เธออยู่มันอาจจะทำให้เธอต้องเข้มแข็งขึ้นก็เป็นได้
เพราะเธอต้องพบเจอกับผู้คนมากมาย ถ้าขืนเธออ่อนโยน อ่อนหวาน เหมือนเมื่อก่อน
ก็อาจจะโดนกดขี่ได้ ถ้าเป็นอย่างนี้ก็น่าสนับสนุนนะ เพราะมันก็คงจะไม่แปลก

แต่ความมีน้ำใจของเธอชั้นก็ยังรับรู้ได้ว่ามันยังเยอะเหมือนเดิม
และเพราะความเป็นคนดีมีน้ำใจของเธอเนี่ยแหละ ยิ่งทำให้ชั้นรู้สึกว่า
ตัวชั้นยิ่งแย่ลง มากกก ( ความจริงก็ไม่ดีอยู่แล้วหละ ช๊านนนรู้ตัวดี )
บางครั้งอยากจะเอ่ยปากบอกว่าขอบคุณ ขอโทษ แต่ก็ไม่กล้า
ถ้าคนอย่างชั้นเอ่ยก็คงจะพิลึกจริงๆ มีหวังดอกพิกุลทองได้ร่วงออกจากปากแน่ๆ เลย : )

ยิ่งตอนที่ชั้นทำซิมโทรศัพท์ของเธอตกลงไปในช่องแอร์รถของเธอ - - "
ชั้นยิ่งรู้สึกผิดอย่างแรงเลย แต่อยากจะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ สวยสาบานได้
แต่ชั้นก็ไม่รู้จะเอ่ยปากบอกยังไง นอกจากได้แต่เงียบ แล้วก็เงียบ
แต่ผลจากกระทำของชั้นที่เธอตอบกลับมา คือ รอยยิ้มและคำพูดีดีว่าไม่เป็นรัย
ฮือๆ ชั้นยิ่งละอายชนิดที่แทบจะเอาปี๊บคลุมหัวลงจากรถเธอเลยอ่ะ

ครั้งนึงชั้นเคยบอกและเคยทำเป็นหน้าโฮมเพจให้เธออ่าน เธอก็คงจำได้ใช่ป่ะ
ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือชั้นจะด่าเธอมากแค่ไหน ยังไงชั้นก็รักเธอ แบบเพื่อนนะ
เคยอธิบายไปแล้วว่าอย่ามาถาม หรือ อย่ามาต้องการคำอะไรจากชั้นมากมาย
เพราะชั้นรู้สึกว่ามันเป็นคำที่สวยหรูนะ การจะพูดออกมาได้แต่ละที มันก็ต้องสุดๆ แล้ว
สำหรับชั้นแล้ว ชั้นว่ามันสำคัญนะ เพราะฉะนั้นก็ไม่ควรที่จะพูดบ่อยๆ รู้ป่ะ
และในทางตรงกันข้าม ชั้นก็ไม่อยากได้ยินเธอพูดเหมือนกัน
ก็เธอเล่นพูดกรอกหูชั้นซะทุกวันเมื่อช่วงที่เรามีปัญหากัน แต่พฤติกรรมเธอมันกลับตรงกันข้าม
ที่ชั้นเคยขอร้องไปไง ว่าอย่าพูดอีกเลยจำได้ป่ะ 555+
ถ้าชั้นพูดออกไปแล้ว ก็คือ ความหมายตามนั้นนะ
แต่มันอาจจะมีจางบ้าง เข้มบ้าง ก็คงไม่ว่ากันนะจ๊ะ ก็คล้ายๆ กะเธอนั่นแหละ
ที่ตอนนี้ ชั้นอาจจะสำคัญน้อยลง ไปแล้ว

มีอีกเรื่องนึง ของขวัญทั้งที่เป็นชิ้น เป็นการ์ด เป็นซีดีต่างๆ มากมายที่เธอเคยให้มา
ชั้นก็เก็บบ้าง ไม่เก็บบ้าง คงไม่ว่ากันนะ
แต่มีซีดีแผ่นนึงที่เธอเคยให้ชั้นมาแต่ชั้นก็ไม่เคยสนใจเลย เก็บไว้แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะเปิด
แล้วเมื่อตอนที่โน๊ตบุ้คชั้นแฮงค์ แล้วเธอพยายามที่จะช่วยลงวินโดวส์ให้ใหม่
ชั้นก้รู้สึกดีนะ เธอยังเป็นเดือดเป็นร้อนและห่วงใยชั้นอยู่ ก็รู้สึกดีเหมือนกัน
วันนั้น หลังจากที่กลับมาบ้าน ไม่รู้อารมณ์ไหนะ ชั้นไปหยิบแผ่นซีดีที่เธอเคยให้มาแผ่นนึง
มาลองเปิดดู คิดว่าอาจจะเป็นแผ่นเพลงหรือไฟล์ภาพอะไรบางอย่าง
แต่เปิดมาแล้วเป็นไฟล์เสียง ที่เธออัดให้ชั้น ช่วงตอนปีใหม่ ถ้าชั้นจำไม่ผิดในไฟล์นั้น
เธอพูดถึงวันที่อัด ว่าเป็นช่วงปลายปี 2005 หรือกำลังจะขึ้นปี 2005 ก็ม่ายแน่ใจ
ที่เธออวยพรให้ชั้นน่ะ ยังจำได้ป่ะเนี่ย แผ่นนั้นแหละ ชั้นหยิบขึ้นมาฟัง
ฟังแล้วอึ้งเลยนะ . . . เพราะสิ่งที่เธอพูด เธอทำให้ชั้นเห็น ว่าตั้งแต่ที่เราทะเลาะกันจะแยกทางไป
แล้วกลับมาคบกันใหม่ ชั้นมีปัญหา เธอก็ยังพร้อมที่จะช่วยเสมอ อึ้งและอึ้งจริงๆ

ขอบคุณนะ สำหรับเรื่องราวดีดีที่เธอทำให้มาตลอด ถึงแม้บางทีเธออาจจะโดนด่า
จากการที่พยายามทำเอาใจชั้น เพราะช๊านมานเอาแต่ใจจริงๆ

ขอโทษ สำหรับหลายๆ เรื่องราว ที่เธอเต็มใจทำให้ เลยยิ่งทำให้ชั้นดูเป็นคนเห็นแก่ตัวมากๆ
ขอโทษ ที่เคยด่า เคยทำอะไรแรงๆ ให้เธอต้องเสียใจ
และบางเรื่องก็อาจจะถึงขั้นผิดหวังในตัวชั้น เสียใจนะ แต่ ณ สถานการณ์ตอนนั้น
ชั้นไม่สามารถเอ่ยปากออกไปได้จริงๆ เธอก้น่าจะรู้ว่าศักดิ์ศรี มันค้ำคอชั้นอยู่ อิอิ

ชีวิตจริงชั้นอาจจะไม่มีโอกาสได้พูดมันอีก เพราะพูดไปเธอก็คงจะไม่มีอารมณ์บิ๊วตามชั้นได้
แต่ก็อยากจะขอบคุณและขอโทษ สำหรับทุกๆ เรื่องนะ
ขอบคุณ ที่เราได้เป็นเพื่อนกัน ได้เคยร่วมทุกข์ ร่วมสุข ได้อยู่เคียงข้างกันมา
ถึงแม้จะมีบางเวลาที่ไม่น่าจดจำ ก็ตาม . . . เธอก็จะยังเป็นเพื่อนรักของชั้นต่อไปนะ . . . นู๋ .
. . บี

เขียนมาตั้งเยอะแล้ว แต่ยังรู้สึกว่าชั้นจับประเด็นไม่ถูกเลยอ่ะ 55+
เอาไว้ถ้ามีภาคสองชั้นจะเข้ามาเขียนใหม่และกันนะ

ก็รู้นะว่าเธอคงจะไม่ได้อ่านเอ็นทรี่ 55+ ( แล้วเขียนทำแป๊ะรัยเนี่ย )
เอาเป็นว่าซักวันถ้าชั้นพร้อมชั้นบอกนะว่าชั้นมีบล็อคชื่อ i2know : )
คิดว่าซักวันเธอก็น่าจะได้อ่านข้อความในนี้นะ
หรือไม่ ถ้าชั้นใกล้ตาย ชั้นก็จะพยายามบอกเธอว่าชั้นเขียนถึงเธอในบล็อคนี้
แต่ถ้าเธอตายก่อนชั้น ชั้นก็จะปริ๊นท์ไปให้เธอได้อ่านนะ เอิ๊ก
เพราะในนี้มีวันที่ลงไว้ เธอจะได้เชื่อว่าชั้นเขียนถึงเธอจริงๆ ไม่ได้พึ่งแต่งขึ้นมาเพื่อให้เธอเชื่อ

ขอบคุณอีกครั้งนะ สำหรับมิตรภาพดีดีที่มีให้เสมอมา

  

Comment

Comment:

Tweet

confused smile ส่งลิงค์ให้เพื่อนอ่านสิคะ

#1 By ~ N ~ on 2008-07-17 23:54